Advertisement
Czerwiec 2014
P W Ś C P S N
« Maj   Lip »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  
  • Jak korzystnie kupić euro?

    Chociaż konieczność wymiany złotówek na euro wielu osobom kojarzy się przede wszystkim z wyjazdami za granicę w celach turystycznych, istnieje mnóstwo innych sytuacji, kiedy konieczna będzie wizyta w kantorze. Wśród nich wymienić można chociażby prowadzenie własnej działalności gospodarczej i wynikającej z tego współpracy z zagranicznymi …Read More »
  • Przewodnictwo państwa

    Pod kierownictwem państwa gospodarki rynkowe Europy Zachodniej i Ameryki Północnej rozkwitały w okresie 30 lat po II wojnie światowej. Telata to okres bezprecedensowego wzrostu gospodarczego i prosperity. Około 1980 r. nastąpił kolejny zwrot, kiedy to konserwatywne rządy w wielu krajach zaczęły obniżać podatki i rozluźniać …Read More »
  • Gospodarka nakazowa

    W przeciwieństwie do tego, w gospodarce nakazowej wszystkie ważne decyzje dotyczące produkcji i podziału podejmuje rząd. W gospodarce nakazowej, takiej jak panująca w Związku Radzieckim przez większą część XX w., państwo jest właścicielem większości środków produkcji (ziemi i kapitału); jest także właścicielem przedsiębiorstw w większości …Read More »

Granice kryzysu

Proces szerzenia się kryzysu ma swoje granice. Produkcja nie może przecież spaść do zera. Tą absolutną granicą jest fizjologiczna bariera odżywiania; społeczeństwo nie może skazać się na samozagładę. Rodziny bezrobotnych czy nisko zarabiających będą wyzbywały się wszystkiego, nawet obrączek ślubnych, by uchronić się przed głodem. Występuje też bariera społeczna, groźba wybuchu niezadowolenia społecznego, który może popychać zrozpaczone masy do rewolucji. Zmusza to władze pań­stwowe do przeciwdziałania, pomocy dla bezrobotnych itd. Istotne jest też, iż średnio zamożne warstwy, nie mówiąc już o bogaczach mających zasoby gotówki, na ogół nie zmniejszają konsumpcji w okresie kryzy­su. Ograniczanie siły nabywczej ludności, a więc jej konsumpcji, które doprowadziło do kryzysu, przejawia się w czasie jego trwania w dalszej redukcji konsumpcji. Dolna bariera tej redukcji jest zarazem czynni­kiem zakreślającym granice szerzenia się kryzysu. Znane z przeszłości kryzysy miały różną ostrość i różny czas trwania (przeciętnie 2—3 lata, a z okresem depresji nawet 5—6 lat). Największą do tej pory katastrofą gospodarczą, jaka dotknęła kapitalizm, był kryzys rozpoczęty w 1929 r. (zwany wielkim). Dość powiedzieć, że spadek produkcji doszedł w wielu krajach do 50%, a w niektórych wynosił nawet więcej. Kryzys osiągnął dno w 1932 r. Przeciętnie w okresie kryzysu produkcja spadła o Ys, a stopień wykorzystania mocy produkcyjnych zmniejszył się o ok. Vs.

Comments are closed.